Stel je voor dat je een dagboek zou bijhouden van alle momenten waarop je afscheid neemt. Niet alleen van mensen die sterven, maar van alle kleine en grote dingen die verdwijnen uit je leven. Die lijst zou eindeloos lang zijn. Elke dag neem je afscheid van gisteren. Elke seconde laat je het vorige moment los….
Rouw is als een oceaan. Soms kalm en bijna dragelijk, andere momenten woest en overweldigend. Het is een proces dat we allemaal op een bepaald moment in ons leven zullen meemaken, en toch voelt het vaak alsof we de eerste en enige zijn die deze weg bewandelen. Misschien ben je hier omdat je een dierbare…
De stilte na een afscheid is oorverdovend. Je staart naar een lege stoel, het ongebruikte kopje, het bed dat aan één kant niet beslapen is. En in die stilte dringen ze zich aan je op, alle woorden die nog gezegd hadden moeten worden. “Ik hou van je”, dat je vaker had willen zeggen. “Het spijt…
Terwijl ik hier zit, met uitzicht over de Spaanse kust, dwalen mijn gedachten terug naar thuis. Naar mijn ouders van 89 en 87 jaar. Ik realiseer me dat rouw soms niet begint bij een definitief afscheid, maar al veel eerder, terwijl iemand er nog is. Stukje bij beetje glippen ze weg. Herinneringen vervagen, gesprekken veranderen…
Het moment komt vaak onverwacht. Een vriend vertelt een grap, je ziet een grappig filmpje of je herinnert je plotseling iets moois. En daar is het dan, een glimlach op je gezicht, misschien zelfs een schaterlach. Maar vrijwel direct daarna volgt de klap; een golf van schuldgevoel overspoelt je. Hoe kun je lachen terwijl je…